Mην επιστρέψεις από τις καλοκαιρινές διακοπές ακριβώς όπως έφυγες.

Κάθε καλοκαίρι συμβαίνει κάτι ιδιαίτερο. Μέσα σε λίγες μόνο ημέρες αρχίζουμε να θυμόμαστε συνήθειες, επιθυμίες και πλευρές του εαυτού μας που τον υπόλοιπο χρόνο μοιάζουν να έχουν εξαφανιστεί. Όχι επειδή οι διακοπές μάς αλλάζουν. Αλλά επειδή, για λίγο, σταματά ο θόρυβος.

Οι υποχρεώσεις μειώνονται. Οι ρυθμοί πέφτουν. Δεν χρειάζεται να ανταποκριθούμε σε όλους τους ρόλους που έχουμε αναλάβει. Και τότε αρχίζουν να εμφανίζονται μικρές αλλά πολύτιμες πληροφορίες. Ίσως ήταν εκείνος ο απογευματινός περίπατος που σου θύμισε πόσο καιρό είχες να περπατήσεις χωρίς προορισμό. Ή η ηρεμία που ένιωσες διαβάζοντας ένα βιβλίο, πίνοντας τον καφέ σου χωρίς να κοιτάζεις το κινητό ή απλώς αφήνοντας τον χρόνο να κυλήσει χωρίς πρόγραμμα.

Δεν είναι ότι στις διακοπές γινόμαστε κάποιος άλλος. Είναι ότι ξανασυναντάμε έναν άνθρωπο που υπήρχε ήδη, αλλά είχε χαθεί πίσω από υποχρεώσεις, ταχύτητα και καθημερινούς ρυθμούς.

Και τότε αρχίζουμε να παρατηρούμε:

• Τι μας δίνει πραγματικά ενέργεια.

• Τι δεν μας έλειψε καθόλου.

• Πότε νιώσαμε πιο ανάλαφροι.

• Πότε χαμογελάσαμε χωρίς ιδιαίτερο λόγο.

• Ποια σκέψη επέστρεφε ξανά και ξανά.

  
  

Οι περισσότεροι όμως χάνουμε αυτή την ευκαιρία. Έρχεται ο Σεπτέμβρης. Ανοίγουμε το ημερολόγιο. Οι μέρες γεμίζουν ξανά και, μέσα σε λίγες εβδομάδες, επιστρέφουμε στον ίδιο τρόπο ζωής. Σαν οι διακοπές να ήταν απλώς μια ευχάριστη παρένθεση. Κι όμως, εκεί χάνεται ίσως το σημαντικότερο δώρο του καλοκαιριού. Γιατί οι διακοπές δεν είναι απλώς μια παύση από την καθημερινότητα. Είναι μια ευκαιρία να τη δούμε πιο καθαρά.

Αυτό ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε και στο coaching. Όχι να γίνουμε μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Αλλά να παρατηρήσουμε με μεγαλύτερη καθαρότητα ποιοι είμαστε, τι μας δίνει ζωή και τι μας απομακρύνει από αυτήν. Και στη συνέχεια να σχεδιάσουμε την καθημερινότητά μας έτσι ώστε αυτές οι παρατηρήσεις να μη χαθούν μόλις επιστρέψουμε στη ρουτίνα.